Seo an chéad lá oifigiúil den cruinniú ISKA (Cumann Cadhcáil Mara na hÉireann) i mBarr an tSrutha, ach bhí orm dul amach i m'aonar ar maidin, toisc go gcaithfidh mé imeacht go moch san iarnóin.
Chuireas an scéal amach aréir go rabhas ag lorg mochóirí eile le haghaidh comhluadar ar an uisce, ach ní dream moch iad dream ISKA, de réir dealramh.
Leanas ar aghaidh i m'aonar pé scéal, ach bhí orm a bheith faichilleach dá bhrí san. Chuas ó thuaidh, i dtreo Pointe Eachros, thart ar Iomaí.
Timpeall an rinn sin, i bPasáiste Eachros agus Bealach Oileán na mBráthar, bhí tionchar sruth na taoide soiléir le feiscint ar an bhfarraige. Bí tonnta géara ann agus bhí orm bheith an airdeallach.
Bhí sos gairid agam i bhfoscadh Oileán na mBráthar, agus ina dhiaidh san chuas timpeall an oileán roimh dul trasna go dtí Ardoileán. Bhí sé scaobach go leor ar an taobh thuaidh de na n-oileán. Bhíos compordach, ach ní rabhas chun moill a dhéanamh ann.
Bhí an-chuid éanlaith ann ar Ardoileán, agus cánóige bhána ina measc, na cinn is ansa liom. Bhíd ag eitilt díreach os mo chionn in amanna.
Sin déanta, leanas ar aghaidh i dtreo An Cruach. Bhí sé breá éasca anois leis an ngaoth agus an suaille ag mo dhroim.
Ag An Cruach, chasas fé chlé, agus chuas ar ais i dtreo Iomaí. Ar an slí timpeall bhuaileas le grúpa mór ó ISKA ar a slí amach.
Bhíos traochta um an dtaca seo, agus ba ar éigin go rabhas in ann snámh timpeall an taobh thuaidh de Iomaí leis an taoide ag trá go tapaigh.
Nuair a shroicheas an ionad campála arís, bhíos lag tuirseach, ach réitigh lón breá é sin.
Bhí sé in am dom filleadh go dtí Corcaigh, ach ar a laghad bhí turas deas eile agam, agus b'fhiú é teacht an slí ar fad. Is fíor an seanfhocal - Is é an ceannaí moch a dhéanann an margadh.